Początki koszykówki jako takiej sięgają 1891 roku.

Początki koszykówki jako takiej sięgają 1891 roku. Wtedy to pochodzący z Kanady nauczyciel wychowania fizycznego J. Naismith sformułował 13 zasad gry, która wygrała konkurs Rady Pedagogicznej Springfield College (USA) na grę przydatną lekkoatletom i rugbistom w zimowych przygotowaniach i utrzymywaniu sprawności fizycznej. W latach 1895-97 opracowano kluczowe, funkcjonujące do dziś przepisy. Nowa gra, nazwana później basketball, szybko zdobyła popularność zarówno wśród amerykańskich studentów, jak i w innych krajach. Już w 1893 roku odbyły się pierwsze mecze tej dyscypliny sportu we Francji, Chinach, Indiach i Japonii. Klasyfikacja pozycji koszykarskich wygląda następująco:
Rozgrywający (tzw. jedynka):
- niski, zwinny, dynamiczny
- często lider drużyny, kreator jej poczynań ofensywnych
- „prawa ręka" trenera na boisku
- znakomity drybler
- obdarzony precyzyjnym podaniem i przeglądem pola
- dyktuje tempo gry
- ustawia partnerów z drużyny
- sygnalizuje zagrywki taktyczne
- jest nastawiony na podania
- zalicza dużo asyst i przechwytów, a mało strat
- dysponując celnym rzutem może występować na pozycji nr 2
Rzucający obrońca (dwójka):
- niski, zwinny, dynamiczny, lecz silniejszy fizycznie niż jedynka
- styl uzależniony od koncepcji trenera i taktyki
- superstrzelec lub znakomity obrońca
- często najjaśniejsza gwiazda drużyny
- powinien dysponować dobrym podaniem
- wspomaga rozgrywającego w kreowaniu akcji i potrafi zagrać na jedynce lub przypomina stylem gry niskiego skrzydłowego
- zdobywa dużo punktów, zalicza dużo przechwytów
Niski skrzydłowy (trójka):
- wszechstronny
- łączący cechy zawodników wysokich i niskich
- powinien odnajdywać się tak w grze podkoszowej, jak i na obwodzie
- często występujący w roli gracza zadaniowego, człowieka od czarnej roboty
- bywa najważniejszym graczem drużyny lub najmniej docenianym
- najwszechstronniejsze statystyki: pokaźna ilość zbiórek, asyst, bloków, przechwytów, a także  niekiedy punktów
Silny skrzydłowy (czwórka):
- wysoki, silny, jednakże stosunkowo zwinny i dynamiczny
- umie stawiać zasłony
- potrafi grać tyłem do kosza rywala
- ma dobrze opanowane techniki podkoszowe
- skuteczny w strefie podkoszowej i z półdystansu
- wspiera centra w walce podkoszowej
- zalicza dużo zbiórek i bloków
- czasem może być wystawiany na pozycji centra
- bywa skuteczny z dystansu i bardzo dynamiczny (styl bardziej europejski umożliwiający grę nawet na pozycji nr 3)
Center (piątka, środkowy):
- z reguły najwyższy, najsilniejszy i najmasywniejszy w drużynie
- jest nastawiony na grę tyłem do kosza
- ma opanowane niemal do perfekcji techniki podkoszowe
- potrafi się znakomicie zastawić
- dominuje w walce na tablicach
- operuje niemal wyłącznie w strefie podkoszowej
- umie stawiać zasłony
- wykazuje się sprytem
- zalicza dużo zbiórek i bloków, a bardzo często również punktów
- często dzięki umiejętnościom gry kombinacyjnej notuje znaczną liczbę asyst
- może być wystawiony na pozycji nr 4 dzięki swojej dynamice i celności z półdystansu, a nawet dystansu (styl bardziej europejski)