Portland

Portland

 Liczące nieco ponad 500 tysięcy mieszkańców Portland jest niewielkim miastem, ale uznawane jest za jedno z lepszych miejsc do życia na Zachodnim Wybrzeżu USA – bez nowojorskiej atmosfery wielkiego miasta, ale z własnym klimatem i charakterystyką.
Portland Trail Blazers – amerykański koszykarski klub grający w lidze NBA. Klub należy do współzałożyciela Microsoftu Paula Allena.
Zespół powstał w 1970 r. Przez pierwsze 6 lat nie mógł zakwalifikować się do fazy play-off, jednak dzięki temu dwukrotnie mógł wybierać zawodników z 1. numerem draftu. W 1972 r. pozyskano w ten sposób LaRue Martina, a dwa lata później Billa Waltona.
Zespół powstał w 1970 r. Przez pierwsze 6 lat nie mógł zakwalifikować się do fazy play-off, jednak dzięki temu dwukrotnie mógł wybierać zawodników z 1. numerem draftu. W 1972 r. pozyskano w ten sposób LaRue Martina, a dwa lata później Billa Waltona.
W 1976 r. po rozwiązaniu ligi ABA, Blazers w drafcie rozszerzającym wybrali Maurice Lucasa. Lucas i Walton oraz nowo zatrudniony trener Jack Ramsay poprowadzili zespół w 1977 r. do, jedynego w historii klubu, mistrzostwa NBA, pokonując w finale 4-2 Philadelphia 76ers z Juliusem Ervingiem w składzie. W drużynie, grali także m.in.: Dave Twardzik i Lionel Hollins. W następnym roku Walton odniósł kontuzję i niezadowolony z opieki medycznej w Portland, opuścił klub. Lucas odszedł w 1980 r. i zespół popadł w stagnację. Odmianę przyniósł dopiero draft 1983, kiedy to wybrano dynamicznego obrońcę Clyde'a Drexlera. "Clyde the Glyde" (Szybowiec) stał się najbardziej znanym zawodnikiem Smug w następnej dekadzie. Rok później w drafcie 1984 Blezers stali się bohaterami negatywnymi najgłośniejszego draftu w historii, wybierając z numerem 2. Sama Bowiego, mając do dyspozycji Michael Jordana. Rok później przyszedł za to ważny gracz, obrońca Terry Porter.
W 1988 r. właścicielem klubu został znany milioner z branży informatycznej Paul Allen, do drużyny przybyli Jerome Kersey i Kevin Duckworth, a trenerem został Rick Adelman. Po dojściu jeszcze Bucka Williamsa został skompletowany mocny skład. W 1990 r., po latach przerwy, prowadzeni przez Drexlera Blazers dostali się do finału ligi. Rozegrali jeden z najtwardszych finałów w historii ligi, przegrywając w pięciu meczach z Detroit Pistons, nazywanymi "Bad Boys". Dwa lata później historia się powtórzyła - Portladczycy ponownie przegrali finał, tym razem 4-2 z królującymi niepodzielnie Chicago Bulls. W obu finałach w barwach Blazers grała plejada znakomitych zawodników, oprócz wymienionych także Cliff Robinson i Danny Ainge. W połowie lat 90. nowy menedżer klubu Bob Whitsitt postanowił odmienić oblicze zespołu, zwalniając "ekipę Drexlera". Na ich miejsce zatrudniono m.in. Harveya Granta, Isaiaha Ridera, Rasheeda Wallace'a i Damona Stoudamire'a. Cześć z nowych zawodników miała opinię "niepokornych", do ich okiełznania zatrudniono trenera Mike'a Dunleavy'ego. Początkowo eksperyment przynosił rezultaty - w 1999 r. zespół wystąpił w finałach konferencji. Jednak już rok później odeszli Rider i Jim Jackson, a przyszli Steve Smith i weteran Scottie Pippen. Wraz z wybranym znacznie wcześniej w drafcie jednym z wybitniejszych koszykarzy europejskich Arvydasem Sabonisem mieli stanowić o nowym obliczu zespołu. Nowy skład ponownie zagrał w finałach Zachodu, ale znów przegrał.