Chicago Bulls

 Chicago Bulls drużyna koszykówki z Chicago (stan Illinois) występująca w amerykańskiej zawodowej lidze NBA. Założona została w roku 1966. Swoje mecze rozgrywa w hali United Center. Barwy klubu: czerwono-czarno-białe. “Byki” są sześciokrotnym mistrzem NBA: 1991, 1992, 1993, 1996, 1997, 1998. Przez wiele sezonów czołowym zawodnikiem Chicago Bulls był Michael Jordan. Jego nr 23, z którym grał przez całą kariere, został zastrzeżony.
Historia zespołu
Chicago Bulls są trzecią drużyną NBA z siedzibą w Chicago, po Chicago Stags (1946-1950) oraz Chicago Packers/Zephyrs (obecnie Washington Wizards). Zespół Chicago Bulls przyłączył się do rozgrywek ligi NBA w sezonie 1966/67, uzyskując najlepszy w historii bilans spotkań wśród zespołów debiutujących w lidze i zakwalifikował się do fazy rozgrywek play-off już w pierwszym roku swojego istnienia. Po udanym pierwszym roku, przez kilka lat drużyna nie osiągnęła większych sukcesów. Lepsze czasy nadeszły w latach 70. Na parkiecie Bulls pokazały się wtedy takie sławy jak Artis Gilmore, Bob Love, Norm Van Lier, Jerry Sloan, Reggie Theus i Tom Boerwinkle. Przełomowym momentem dla zespołu z Chicago był wybór w drafcie Michaela Jordana w 1984 r., a następnie Scottie Pippena w roku 1987. Ci dwaj gracze, a także zatrudniony w 1989 r. trener Phil Jackson sprawili, że zespół wpisał się w karty historii NBA jako najlepsza drużyna lat 90. zdobywając sześciokrotnie mistrzostwo ligi w latach 1991-93 oraz 1996-98.
Michael Jordan uznawany jest z najlepszego gracza w historii koszykówki i największego sportowca ameryki. Spośród wielu wyróżnień i zwycięstw najważniejsze to 2 złota olimpijskie i 6 mistrzostw NBA.
Michael Jordan - urodzony 17 lutego 1963 roku na Brooklynie, obecnie przebywający na emeryturze koszykarz amerykański, niemal przez całą karierę związany z Chicago Bulls. Ten legendarny gracz karierę zaczynał w 1984, wybrany z 3 numerem draftu. Mimo nieimponujących warunków fizycznych Michael szybko stał się gwiazdą byków, grając bardzo ofensywnie zwrócił na siebie uwagę kibiców z całego kraju. Jeszcze w tym sezonie zagrał w meczu gwiazd i doprowadził „Bulls'ów” do wymarzonych play-off'ów z których niestety odpadli już w pierwszej rundzie.Praktycznie cały drugi sezon przekreśliła mu kontuzja nogi, przez którą opuścił aż 64 mecze.Mimo wszystko udało mu się ustalić niekwestionowany rekord 63 punktów w meczu play-off'ów. Kolejne sezony przyniosły Jordanowi pasmo sukcesów i aż do 1993 roku stawiając go w roli najlepszego gracz NBA( 7 pod rząd tytułów króla strzelców). 6 Października 1993 roku MJ ogłasza swoje odejście, chcąc spełnić marzenie ojca zapisuje się do Chicago White Sox i rozpoczyna krótką karierę baseballową. Po roku powrócił jednak do koszykówki W sezonie1998-1999 Michael zakończył na 3 lata karierę. Powracając w 2002 roku już jako gracz Washington Wizards, mimo starań kończy karierę, nie wygrywa nic znaczącego i 7 maja 2003 roku definitywnie kończy karierę.
20-letni Derrick Rose z Chicago Bulls został uznany najlepszym debiutantem - pierwszoroczniakiem w koszykarskiej lidze NBA sezonu 2008/2009 - poinformowano na oficjalnej stronie NBA. "Byki" wybrały Rose'a z numerem 1 w drafcie w 2008 roku.
Kilka dni temu Rose wyrównał rekord Kareema Abdula-Jabbara w liczbie punktów zdobytych w play off przez debiutanta. W zwycięskim spotkaniu z Boston Celtics uzyskał - 36 pkt i miał 11 asyst. W rywalizacji Chicago z mistrzem z Bostonu jest remis 1-1.
Zdobywcy nagrody dla najlepszego debiutanta w ostatniej dekadzie:
1999 - Vince Carter (Toronto Raptors)
2000 - Elton Brand (Chicago Bulls) i Steve Francis (Houston Rockets)
2001 - Mike Miller (Orlando Magic)
2002 - Pau Gasol (Memphis Grizzlies)
2003 - Amare Stoudemire (Phoenix Suns)
2004 - LeBron James (Cleveland Cavaliers)
2005 - Emeka Okafor (Charlotte Bobcats)
2006 - Chris Paul (New Orleans/Oklahoma City Hornets)
2007 - Brandon Roy (Portland Trail Blazers)
2008 - Kevin Durant (Seattle SuperSonic)
2009 - Derrick Rose (Chicago Bulls)